Szkoła Podstawowa nr 3 w Milanówku

05-822 Milanówek

ul. Żabie Oczko 1

Tel: (22) 758-34-60

Historia

 

Wymagania edukacyjne na lekcjach historii

 

Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który:

 

  • w pełni opanował program nauczania;
  • biegle posługuje się podstawowymi określeniami czasu historycznego, omawiane wydarzenia potrafi przypisać datom;
  • opanował pojęcia historyczne oraz wiedzę na temat omawianych wydarzeń i postaci historycznych i współczesnych a także potrafi samodzielnie stworzyć różne formy wypowiedzi na ich temat oraz samodzielnie wykonuje zadania o wysokim stopniu trudności;
  • sprawnie posługuje się źródłami historycznymi i współczesnymi źródłami informacji − odpowiada na pytania do tekstu źródłowego, ilustracji, mapy i planu, wymagające rozwiniętej umiejętności ich analizy i interpretacji, samodzielnie formułuje pytania do źródeł świadczące o umiejętności ich analizy i interpretacji, w sposób przemyślany selekcjonuje i gromadzi źródła historyczne oraz współczesne źródła informacji;
  • analizuje różnego rodzaju materiały źródłowe, porównuje je i potrafi wskazać ich kontekst;
  • interesuje się sprawami społecznymi – aktywnie i z własnej inicjatywy uczestniczy w uspołeczniających przedsięwzięciach klasy, często przyjmując rolę ich inicjatora lub lidera, formułuje własną ocenę ich realizacji;
  • często i chętnie uczestniczy w przedsięwzięciach wykraczających poza kanon czynności przewidzianych przez nauczyciela jako obowiązkowe – na przykład aktywnie uczestniczy w przedsięwzięciach pozalekcyjnych (w realizacji projektu edukacyjnego itp.), w konkursach przedmiotowych, systematycznie wzbogaca swoją wiedzę przez czytanie literatury uzupełniającej i korzystanie z innych źródeł wiedzy o historii i świecie współczesnym.

 

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:

  • w pełni opanował program nauczania;
  • biegle posługuje się podstawowymi określeniami czasu historycznego, omawiane wydarzenia potrafi przypisać datom;
  • opanował pojęcia historyczne oraz wiedzę na temat omawianych wydarzeń i postaci historycznych i współczesnych a także potrafi samodzielnie stworzyć różne formy wypowiedzi na ich temat oraz samodzielnie wykonuje zadania o wysokim stopniu trudności;
  • sprawnie posługuje się źródłami historycznymi i współczesnymi źródłami informacji − odpowiada na pytania do tekstu źródłowego, ilustracji, mapy i planu, wymagające rozwiniętej umiejętności ich analizy i interpretacji, samodzielnie formułuje pytania do źródeł, świadczące o umiejętności ich analizy i interpretacji, w sposób przemyślany selekcjonuje i gromadzi źródła historyczne;
  • interesuje się sprawami społecznymi – aktywnie i z własnej inicjatywy uczestniczy w uspołeczniających przedsięwzięciach klasy, często przyjmując rolę ich inicjatora lub lidera, formułuje własną ocenę ich realizacji; sporadycznie uczestniczy w przedsięwzięciach wychodzących poza kanon czynności przewidzianych przez nauczyciela jako obowiązkowe – na przykład uczestniczy w konkursach.

 

 

Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:

  • opanował materiał, lecz ogranicza się do realizacji zadań zaplanowanych przez nauczyciela jako obowiązkowe;
  • posługuje się podstawowymi określeniami czasu historycznego, najważniejsze wydarzenia potrafi przypisać datom;
  • opanował pojęcia historyczne oraz wiedzę na temat omawianych wydarzeń i postaci historycznych i współczesnych, samodzielnie formułuje krótką wypowiedź na ich temat oraz samodzielnie wykonuje zadania o umiarkowanym stopniu trudności; odpowiada na pytania do tekstu źródłowego, ilustracji, mapy i planu, wymagające elementarnej umiejętności ich analizy i interpretacji, w sposób przemyślany selekcjonuje i gromadzi źródła historyczne;
  • interesuje się sprawami społecznymi – aktywnie i z własnej inicjatywy uczestniczy w uspołeczniających przedsięwzięciach klasy, formułuje własne stanowisko na ich temat, wykonuje zadania zaplanowane przez nauczyciela jako obowiązkowe.

 

Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:

  • nie w pełni opanował wiedzę i umiejętności wynikające z programu nauczania;
  • posługuje się podstawowymi określeniami czasu historycznego, ale tylko niektóre wydarzenia potrafi przypisać datom;
  • w niepełnym stopniu opanował pojęcia historyczne oraz wiedzę na temat omawianych wydarzeń i postaci historycznych oraz współczesnych i na ich podstawie samodzielnie wykonuje proste zadania;
  • odpowiada na proste pytania do tekstu źródłowego, ilustracji, mapy i planu;
  • interesuje się sprawami społecznymi – uczestniczy w uspołeczniających przedsięwzięciach klasy, formułuje własne stanowisko na ich temat, uchyla się od niektórych zadań zaplanowanych przez nauczyciela jako obowiązkowe.

 

Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

  • ma poważne braki w zakresie przewidzianego programem materiału podstawowego;
  • potrafi wykazać się wybiórczą znajomością pojęć historycznych oraz wiedzą na temat niektórych wydarzeń i postaci historycznych i współczesnych oraz z pomocą nauczyciela na ich podstawie wykonuje proste zadania;
  • odpowiada na proste pytania do tekstu źródłowego i ilustracji;
  • w niewielkim stopniu interesuje się sprawami społecznymi, sporadycznie uczestniczy w uspołeczniających przedsięwzięciach klasy.

 

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

  • nie opanował materiału objętego programem nawet w zakresie minimalnym;
  • wykazuje całkowity brak zainteresowania przedmiotem;
  • nie zna chronologii najważniejszych wydarzeń, podstawowych pojęć i postaci historycznych oraz współczesnych, nie potrafi sformułować prostej wypowiedzi;
  • nie potrafi czerpać informacji z podstawowych źródeł historycznych oraz ze współczesnych źródeł informacji;
  • wykazuje zupełny brak zainteresowania sprawami społecznymi i nie wywiązuje się z powierzonych mu zadań.

 

Metody oceniania osiągnięć ucznia

Ocenianie jest integralną częścią procesu dydaktycznego. Należy je traktować jako określenie stopnia opanowania materiału rzeczowego określonego programem nauczania oraz poziomu uzyskania przez ucznia umiejętności.

 

Ocena pełni następujące funkcje:

  • informuje ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych,
  • informuje ucznia o jego postępach,
  • pomaga uczniowi w samodzielnym planowaniu swojego rozwoju,
  • motywuje ucznia do dalszej pracy,
  • jest źródłem informacji dla rodziców o postępach, szczególnych predyspozycjach i ewentualnych trudnościach ucznia,
  • umożliwia nauczycielom doskonalenie organizacji i metod pracy dydaktyczno-wychowawczej.

 

Przedmiotem oceniania jest:

  • suma opanowanych przez ucznia wiadomości,
  • rozumienie pojęć historycznych,
  • rozumienie źródeł historycznych,
  • umiejętność interpretacji faktów i źródeł historycznych,
  • umiejętność formułowania wypowiedzi ustnych i pisemnych,
  • zainteresowanie problematyką społeczną,
  • współdziałanie w sprawach publicznych,
  • inne umiejętności przewidziane w programie.

 

Uczeń w ciągu semestru zdobywa oceny cząstkowe. Nauczyciel już na etapie planowania pracy dydaktycznej musi ustalić, co, kiedy i w jaki sposób będzie oceniane.

 

Ocena powinna być obiektywna, a więc powinna odzwierciedlać rzeczywiste osiągnięcia uczniów określone w programie nauczania.

 

W celu zapewnienia obiektywizmu oceny należy przestrzegać następujących zasad:

a)      należy stosować zróżnicowane formy oceniania,

b)      ocena powinna być jawna,

c)      ocenę należy uzasadnić,

d)     ocenie podlega aktualny stan wiedzy ucznia a nie posiadane przez niego predyspozycje,

e)      ocenianie powinno opierać się na wcześniej ustalonych i jawnych kryteriach.

 

Proces oceniania powinien cechować się:

a)      systematycznością,

b)      różnorodnością stosowanych technik i metod oceny,

c)      jasnymi, zrozumiałymi dla ucznia kryteriami oceniania,

d)     w miarę potrzeb i możliwości, zindywidualizowanym monitorowaniem postępów uczniów,

e)      komunikatywnością pozwalającą na skuteczne informowanie uczniów i rodziców o postępach.

Najczęściej stosowane metody oceniania na lekcjach historia i społeczeństwo, to:

- ocena szkolna wyrażona w skali 1-6

- ocena słowna- pochwała lub uwaga

- ocena symboliczna w formie plusów i minusów.

                                                     

Nauczyciel  stosuje różne techniki i narzędzia pomiaru dydaktycznego (uwzględniający różne formy oceniania).

Oceny cząstkowe uczeń otrzymuje za:

  • · Aktywność -ocenie podlega wkład ucznia w przebieg lekcji w formie:

- wypowiedzi ustnych,

- pracy w grupach,

- pracy samodzielnej (pisemna) na lekcji i w domu,

- udziału w olimpiadach, konkursach przedmiotowych.

  • · Praca domowa- minimum raz w semestrze. Wszystkie prace domowe muszą być

systematycznie wykonywane, a zaległości nadrabiane w ciągu tygodnia. Na lekcji

może być sprawdzona każda, wcześniej zadana praca domowa.

  • · Kartkówka – krótka pisemna praca niezapowiedziana (obejmująca maksymalnie

trzy ostatnie tematy).

  • · Praca klasowa (całogodzinna). Każdy uczeń musi pisać każdy sprawdzian. W

razie usprawiedliwionej nieobecności uczeń musi napisać pracę klasową w

terminie w najbliższym terminie od powrotu do szkoły. W razie nieusprawiedliwionej absencji pisze sprawdzian na najbliższej lekcji.

  • · Realizację projektu
  • · Referat
  • Ocena zeszytu ćwiczeń.

 

Uczniowie nieobecni w szkole (nieobecność usprawiedliwiona) mają dwa tygodnie na

uzupełnienie i opanowanie materiału (w przypadku nieobecności minimum tygodniowej).

Uczeń ma prawo dwa razy w ciągu semestru (przed rozpoczęciem zajęć) nieprzygotowanie do lekcji. Prawo to jest zawieszone w przypadku zapowiedzianych lekcji powtórzeniowych i sprawdzianów pisemnych. Oceny są jawne.

Każda ocena na prośbę ucznia musi być uzasadniona ustnie. Rodzice mają prawo, na swoją

prośbę, do otrzymania pisemnego uzasadnienia każdej oceny ucznia w terminie tygodnia od

daty wystawienia oceny. Ocena semestralna jest wystawiana na podstawie wszystkich ocen

cząstkowych, obejmujących pracę ucznia w całym semestrze. Nie jest jednak średnią

arytmetyczną tych ocen. Prace pisemne (testy, sprawdziany, prace klasowe) są przechowywane do dnia 31 sierpnia każdego roku szkolnego.

 

 Opis założonych osiągnięć ucznia

Uzyskane przez ucznia umiejętności i wiedza z zakresu historii i społeczeństwa powinny być podstawą dla dalszej nauki historii na trzecim etapie edukacyjnym. Uczeń:

f)       poprawnie i ze zrozumieniem czyta tekst w języku polskim,

g)      analizuje prosty tekst historyczny oraz źródłowy (fragmenty kronik, pamiętników, listów, polskie pieśni patriotyczne),

h)      przetwarza tekst w celu uzyskania informacji umożliwiających poszerzanie wiedzy i poprawne funkcjonowanie w społeczeństwie,

i)        formułuje opinie i próbuje je uzasadnić (używa argumentów),

j)        stawia pytania mające na celu dokonanie prostej analizy wydarzeń historycznych w kategorii przyczyn i skutków,

k)      wypowiada się w formie ustnej oraz pisemnej,

l)        wyszukuje informacje z tradycyjnych źródeł, takich jak: tekst źródłowy, książka (biblioteka szkolna), film, nagrania audio, ilustracje, zdjęcia, mapy, plany, listy, dokumenty i inne,

m)    wykorzystuje nowoczesne technologie do wyszukiwania informacji,

n)      selekcjonuje i porządkuje wyszukane informacje,

  • o)      nabywa umiejętność uczenia się rozumianego jako ciekawość, dociekliwość oraz chęć poszerzania swojej wiedzy i zdobywania nowych umiejętności,

p)      wykorzystuje umiejętność pracy zespołowej.

 

W zakresie wiedzy historycznej uczeń:

q)      posługuje się podstawową terminologią z zakresu historii oraz niektórych nauk pomocniczych,

r)       posługuje się pojęciami związanymi z omawianymi okresami historycznymi,

s)       podaje daty najważniejszych wydarzeń, porządkuje je chronologicznie i sytuuje je na osi czasu,

t)       wymienia najważniejsze postacie oraz powiązane z nimi wydarzenia historyczne,

u)      omawia przebieg doniosłych wydarzeń oraz ich przyczyny i skutki,

v)      wymienia postanowienia wybranych traktatów, porozumień i innych dokumentów historycznych.

 

Umiejętności i wiedza powinny pozwolić uczniowi na swobodne operowanie datami, orientację w czasie i przestrzeni (rozumianej jako ramy terytorialne omawianych wydarzeń) a w efekcie pozwalać na dostrzeganie związków przeszłości z teraźniejszością. Umiejętności analizy i interpretacji są niezbędne, by uczeń mógł w sposób charakterystyczny dla badań naukowych poznawać historię. Stawianie pytań, odpowiadanie na nie, wyciąganie wniosków na podstawie obserwacji to cechy pożądane u ucznia. Uczeń powinien też tworzyć krótkie teksty, w których będzie umiał nie tylko opisać omawiane wydarzenia, ale też wyrazić własne zdanie i je uzasadnić.

            Nauczyciel musi mieć świadomość, że nabyte umiejętności uczeń może wykorzystywać nie tylko na zajęciach historii. Analiza tekstu, dostrzeganie związków przyczynowo-skutkowych, posługiwanie się mapą, planem czy chronologiczne porządkowanie wydarzeń to umiejętności, które mogą mieć praktyczne znaczenie w życiu codziennym oraz na innych zajęciach.

            W przypadku uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi należy pamiętać, że przepisy mówią o dostosowaniu wymagań do psychofizycznych możliwości ucznia. Nie oznacza to jednak w żadnym wypadku obniżania tych wymagań. Dostosowanie wymagań powinno dotyczyć głównie form i metod pracy z uczniem. W praktyce może to oznaczać wręcz konieczność zwiększonego wkładu pracy ze strony ucznia z dysfunkcjami. Nauczyciel nie może ograniczać zakresu nauczanych treści, może co najwyżej realizować je na elementarnym poziomie. Uczeń musi jednak mieć możliwość kontynuowania nauki na kolejnym etapie edukacyjnym.